Πώς να καταλάβετε αν το παιδί πάσχει από κοιλιοκάκη

Η κοιλιοκάκη είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που με έχει απασχολήσει πολύ κυρίως λόγω δουλειάς, με πολλούς από τους ανθρώπους που έρχομαι σε επαφή να μου αναφέρουν προβληματισμούς για τα παιδιά τους, τα οποία ενδεχομένως να παρουσιάζουν κάποια συμπτώματα που πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω.

Καθώς αφορά μια αυτοάνοση διαταραχή του λεπτού εντέρου, που ναι μεν μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα στο άτομο που πάσχει από αυτή αφού παρεμποδίζεται η απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών, αλλά μπορεί να τεθεί υπό απόλυτο έλεγχο με την πλήρη απουσία γλουτένης από τη διατροφή, είναι σημαντικό η διάγνωση να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα, για να παρθούν τα κατάλληλα (διατροφικά) μέτρα. Η γλουτένη, που είναι ο κύριος ένοχος, βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι, τη σίκαλη, στη βρώμη σε μικρότερες ποσότητες και φυσικά στα τρόφιμα που περιέχουν όλα τα παραπάνω (ψωμί, ζυμαρικά, αρτοποιήματα κ.ο.κ.), αλλά και σε κάποια είδη αλλαντικών (λουκάνικα, παριζάκι) και τυριών (τυρί κρέμα, ροκφόρ), όπως και σε σοκολάτες, πατατάκια, ντρέσινγκ, μουστάρδες, μαγιονέζες κ.ά. Αποτελεί την πρωτεΐνη που πυροδοτεί όλη αυτή την κατάσταση, δημιουργώντας ατροφία στις εντερικές λάχνες που είναι υπεύθυνες για την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών και δύο κοινά γαστρεντερικά συμπτώματα που παρουσιάζει κάποιος με τη συγκεκριμένη αυτοάνοση πάθηση είναι η κοιλιακή δυσφορία και τα μαλακά κόπρανα. Όσοι πάσχουν είναι θετικοί στα αντισώματα αντι-τρανσγλουταμινάσης στο ένζυμο τρανσγλουταμινάση ιστού (tTG), ενώ η κοιλιοκάκη μπορεί να σχετίζεται και με κατάθλιψη, γνωστική αδυναμία, προβλήματα στον ύπνο και προβλήματα συγκέντρωσης.

 

Όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό κοιλιοκάκης και ταυτόχρονα διαπιστώνονται στα μικρά παιδιά της οικογένειας συμπεριφορές άγχους, επιθετικότητας, αλλά και προβλήματα στον ύπνο, τότε, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, ίσως είναι ώρα να γίνουν εξετάσεις για κοιλιοκάκη.

 

Στην εν λόγω μελέτη πήραν μέρος παιδιά ηλικίας 3 και 4 ετών υψηλής επικινδυνότητας για κοιλιοκάκη και διαπιστώθηκε ότι οι μητέρες των παιδιών που έπασχαν αλλά δεν είχε διαγνωστεί, ανέφεραν περισσότερα αρνητικά ψυχολογικά συμπτώματα στα παιδιά τους, σε σχέση με τις μητέρες των παιδιών που είχαν διαπιστωμένη κοιλιοκάκη ή με τις μητέρες παιδιών που δεν έπασχαν από το αυτοάνοσο νόσημα.

Όπως αναφέρει και ο επικεφαλής της μελέτης, Dr. DanielAgardh, του Πανεπιστημίου του Μάλμε της Σουηδίας, πρόκειται για την πρώτη μελέτη που μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα αν τα παιδιά με κοιλιοκάκη εκδηλώνουν ψυχολογικά συμπτώματα. Οι προηγούμενες μελέτες επικεντρώνονταν κυρίως στο αν οι γονείς των παιδιών με διαπιστωμένη κοιλιοκάκη ανέφεραν διαφορές στην εμφάνιση συμπτωμάτων στο παιδί εφόσον γνώριζαν την πάθηση, ενώ η πρόσφατη αυτή μελέτη είναι η πρώτη που εξετάζει πώς αναφέρουν τα ψυχολογικά συμπτώματα μητέρες πριν μάθουν ότι το παιδί τους πάσχει από κοιλιοκάκη.

Ο Agardhμαζί με τους συνεργάτες του ανέλυσαν δεδομένα μιας διεθνούς μελέτης που σχεδιάστηκε για να εξετάσει τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που πυροδοτούν το διαβήτη τύπου 1 και την κοιλιοκάκη σε παιδιά που παρουσίαζαν υψηλότερο κίνδυνο λόγω οικογενειακού ιστορικού. Στη μελέτη, μάλιστα, πήραν μέρος περισσότερα από 4 χιλιάδες παιδιά από τις Η.Π.Α., τη Φινλανδία, τη Γερμανία και τη Σουηδία, τα οποία ήταν σε βρεφική ηλικία όταν ξεκίνησε η μελέτη και επισκέπτονταν κλινικές κάθε 3 μήνες μέχρι την ηλικία των 4 ετών κι έπειτα 2 φορές το χρόνο μέχρι την ηλικία των 15 ετών. Έπειτα από 2 χρόνια, εξέταζαν τα αντισώματα tTGAκάθε χρόνο.

Μαζί με τις κλινικές αξιολογήσεις, οι ερευνητές εξέταζαν το αν τα παιδιά ακολουθούσαν διατροφή ελεύθερη γλουτένης και οι γονείς απαντούσαν σε ερωτηματολόγια ψυχολογικής φύσης, όταν τα παιδιά βρίσκονταν στην ηλικία των 3-4 ετών και ξανά όταν ήταν 4-5 ετών.

Συνολικά, υπήρξαν 66 παιδιά που βρέθηκαν θετικά για κοιλιοκάκη στα 3,5 έτη αλλά οι μητέρες τους δεν γνώριζαν τη διάγνωση, ενώ υπήρχαν και 40 παιδιά που ταίριαζαν στην περιγραφή στην ηλικία των 4,5 ετών. Επιπρόσθετα, 440 παιδιά βρέθηκαν θετικά στα αντισώματα στην ηλικία των 3 με τους γονείς να το γνωρίζουν.  

Αυτό που διαπίστωσαν οι ερευνητές ήταν ότι οι μητέρες που δεν γνώριζαν τη διάγνωση κοιλιοκάκης ανέφεραν περισσότερο άγχος, κατάθλιψη, επιθετική συμπεριφορά και προβλήματα ύπνου στα παιδιά τους σε σχέση με τις μητέρες που τα παιδιά τους δεν έπασχαν από το αυτοάνοσο νόσημα ή που έπασχαν αλλά οι ίδιες το γνώριζαν. Ωστόσο, στην ηλικία των 4,5 ετών, δεν υπήρχε διαφορά στα ψυχολογικά συμπτώματα που ανέφεραν οι μητέρες, ανεξαρτήτως του αν γνώριζαν την ύπαρξη νόσου ή όχι.

Οι επικεφαλής της μελέτης κατέληξαν ότι τα μικρότερα παιδιά που δεν μιλούσαν πολύ είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα οι αντιδράσεις τους να σχετίζονται με τα φυσικά συμπτώματα της κοιλιοκάκης, σε σχέση με τα λίγο μεγαλύτερα παιδιά. Είναι, επίσης, πιθανό, το ότι μόλις οι μητέρες μαθαίνουν ότι το παιδί τους είναι θετικό στην κοιλιοκάκη, επικεντρώνονται περισσότερο στα φυσικά συμπτώματα της πάθησης και λιγότερο στα ψυχολογικά.

Ο Agardhαναφέρει, μάλιστα, ότι η κοιλιοκάκη συχνά δεν διαγιγνώσκεται σε μικρά παιδιά, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να μην είναι σαφή. Σύμφωνα με την εν λόγω μελέτη, οι γιατροί θα πρέπει να υποπτεύονται την κοιλιοκάκη σε παιδιά με ασαφή συμπτώματα που παρουσιάζουν υψηλό βαθμό κινδύνου.

Κάτι τελευταίο που αναφέρεται στη μελέτη είναι ότι σύμφωνα με τη Διαιτολόγο MelissaRifkinτου Ιατρικού Κέντρου Montefioreτης Νέας Υόρκης, η διατροφή χωρίς γλουτένη δεν παρουσίασε σύνδεση με την ψυχολογική λειτουργία στα παιδιά με κοιλιοκάκη, αν και σε αυτό μπορεί να έπαιξαν ρόλο διάφοροι παράγοντες, όπως η διάρκεια μιας τέτοιας διατροφής.

Αν, λοιπόν, διαπιστώσετε κάποιο από τα παραπάνω ψυχολογικά (και μη) συμπτώματα στο παιδί σας και ο κίνδυνος κοιλιοκάκης είναι αυξημένος στην οικογένεια, αναφέρετέ τα στο γιατρό σας, προκειμένου να προχωρήσετε στις απαραίτητες εξετάσεις. Όσο πιο νωρίς, τόσο πιο καλά.








   Pin it
Instagram