Γιατί όχι στη γλουτένη;

Γιατί όχι στη γλουτένη; Μια μικρή - από τις πολλές - ιστορία.

Οι έρευνες που συνδέουν τα αυτοάνοσα με τη γλουτένη έχουν αυξηθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Παρόλα αυτά, υπάρχουν επαγγελματίες υγείας που επιλέγουν να αγνοήσουν το συγκεριμένο γεγονός, πιθανότατα επειδή η διατροφή ελεύθερης γλουτένης έγινε λίγο μόδα ή ίσως να μη θέλουν να πιέσουν τον ασθενή τους αφού και μόνο η διάγνωση ενός αυτοάνοσου είναι αρκετά πιεστική για την ψυχολογία του.

Γλουτένη και αυτοάνοσα

Οι ασθενείς που έχουν κοιλιοκάκη, θα πρέπει να ζουν αποκλειστικά χωρίς ψωμί από σιτάρι, μακαρόνια, μπύρα και οτιδήποτε μπορεί να έχει πρόσμιξη με αυτά όπως μπισκότα, κέικ, γλυκά. Υπάρχουν παθήσεις όπως η ρευματοειδή αρθρίτιδα, η ψωριασική αθρίτιδα, η νόσος Graves και Hashimoto, ο διαβήτης τύπου 1, το σύνδρομο Sjögren, η αυτοάνοση ηπατίτιδα και η ινομυαλγία αλλά και το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης που σχετίζονται με ευαισθησία στη γλουτένη, χωρίς διάγνωση κοιλιοκάκης. Άτομα με αυτοάνοσα που παρουσιάζουν ευαισθησία στη γλουτένη πολλές φορές δεν μπορούν να διαγνωστούν αφού δεν υπάρχουν γενετικοί και ορολογικοί δείκτες διαθέσιμοι (τα τεστ δυσανεξίας για γλουτένη δεν είναι έγκυρα). Μάλιστα, πολλές φορές, δεν υπάρχουν συμπτώματα, ακόμη και η βιοψία εντέρου δείχνει φυσιολογική εν αντιθέσει με ασθενείς που είναι διεγνωσμένοι με κοιλιοκάκη. Ο μόνος τρόπος να καταλάβουμε εάν υπάρχει ευαισθησία στη γλουτένη είναι η αποχή από τη γλουτένη. Αν οι χορηγίες από τις εταιρείες τροφίμων ή από φαρμακευτικές εταιρείες δεν δαπανούνταν κυρίως σε προγράμματα που στόχευαν στη βελτίωση της ζωής μας μέσω κάποιου σκευάσματος ή κάποιου φάρμακου ίσως να είχαμε τώρα περισσότερα στοιχεία για να βασιστούμε.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι ο νούμερο 2 λόγος για χρόνιες νόσους, παρόλα αυτά το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας χορηγεί μόλις το 3% του προΰπολογισμού του για να εξεταστούν οι αιτίες που τα προκαλούν.

Οι θεωρίες για τα αίτια ενός αυτοάνοσου μπορεί να είναι, εκτός από τα γονίδια, το περιβάλλον, η υπερβολική υγιεινή, δηλαδή λιγότερη έκθεση σε βακτήρια, και οι εμβολιασμοί.

Πως διαχειριζόμαστε λοιπόν τέτοιες περιπτώσεις;

Θα αναφερθώ σε ένα απο τα πολλά παρόμοια περιστατικά που αντιμετώπισα σε νοσοκομείο στην Αγγλία. Ασθενής Χ, γυναίκα, διεγνωσμένη με Hashimotoκαι υπό φαρμακευτική αγωγή, αντιμετώπιζε μετεωρισμούς, αναιμία και, φυσικά, κόπωση με αποτέλεσμα ο οικογενειακός γιατρός να την παραπέμψει στους διαιτολόγους για να διορθώσουν τη διατροφή της. Ως υπεύθυνη του τμήματος στα αυτοάνοσα, μετά από εξονυχιστικό έλεγχο στις εξετάσεις αίματος, το διατροφικό ιστορικό, την ποιότητα ζωής, της συνέστησα αποχή από τη γλουτένη για ένα μήνα, με τις απαραίτητες αντικαταστάσεις φυσικά. Πριν την έναρξη της προσπάθειας αυτής ήταν αναγκαία η παραπομπή της στον οικογενειακό της γιατρό για να κάνει τεστ για κοιλιοκάκη ενώ έστειλα ένα γράμμα (μάλλον πάπυρο θα το έλεγα) όπου εξηγούσα τους λόγους ώστε το τεστ να γίνει δωρεάν από το εθνικό σύστημα υγείας (ναι, σε κάποιες χώρες γίνονται και κάτι τέτοια περίεργα)...

Τι συνέβη όμως όταν το τεστ βγήκε αρνητικό; Απογοήτευση από την ασθενή και συμβουλές από τον γιατρό της και το οικογενειακό της περιβάλλον να μην αλλάξει κάτι στη διατροφή της.

Η συγκεκριμένη ασθενής όμως μετά από 3 μήνες απευθύνθηκε πάλι σε μένα αποφασισμένη για τη μεγάλη αλλαγή. Μαντέψτε τι έγινε τελικά. Πετύχαμε! Τα συμπτώματα βελτιώθηκαν κατά 60%, ποσοστό καθόλου αμελητέο, έπειτα ανέκτησε τη χαμένη της ενέργεια, μειώθηκαν τα κοιλιακά άλγη και οι μετεωρισμοί και βελτιώθηκαν οι δείκτες αναιμίας, όχι μόνον ο αιματοκρίτης που δεν είναι ισχυρός δείκτης αναιμίας αλλά το συνολικό προφίλ της ασθενούς (γενική αίματος, φυλλικό οξύ, Β12, φερριτίνη, σίδηρος). Ο γιατρός φυσικά ενθουσιάστηκε (ίσως επειδή υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι μια διατροφή ή δίαιτα μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία και κόπωση).

Ακόμα είμαστε σε αρχικό στάδιο όσον αφορά τις έρευνες που ανέφερα παραπάνω και πρέπει να γίνουν περεταίρω προσπάθειες ώστε να κατανοήσουμε την παθογένεση, την επιδημιολογία και τη διαχείριση των ατόμων που είναι ευαίσθητα στη γλουτένη χωρίς να πάσχουν από κοιλιοκάκη. Σίγουρα όμως αξίζει να δώσουμε σημασία σε κάποια πράγματα που, εν τέλει όταν τα ακολουθήσουμε, μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα!

Η αποχή από τη γλουτένη μας αδυνατίζει;

Υπάρχουν έρευνες σε πρώιμα στάδια που έχουν δεξει ότι η κατανάλωση σιτηρών μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση της λεπτίνης. Άτομα που έχουν μειωμένη έκκριση λεπτίνης τείνουν να γίνουν παχύσαρκα. Επίσης, η κατανάλωση σιτηρών μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή του θυρεοειδούς αδένα και δεδομένου ότι ο θυρεοειδής είναι το μεταβολικό μας κέντρο να οδηγήσει σε ορμονικές μεταβολές και, επομένως, σε αύξηση βάρους. Όμως η διατροφή ελεύθερης γλουτένης δεν σημαίνει αυτόματα μείωση βάρους ιδιαιτέρως εάν ακολουθείται από υπερκατανάλωση προΐόντων χωρίς γλουτένη που κυκλοφορούν στο εμπόριο ενισχυμένα με συντηρητικά, ζάχαρη και λιπαρά που βελτιώνουν την γέυση. Αν η διατροφή δεν είναι ισορροπημένη υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόσληψης βάρους αλλά και συμπτωμάτων όπως η κόπωση.








   Pin it
Instagram