Πώς ξεκίνησα

Πώς φτάσαμε ώς εδω;

Ήταν μάλλον αναπόφευκτο, και θα το αισθανθείτε κι εσείς, όταν μάθετε την ιστορία μου. Στις αρχές του 2006 επέστρεψα στην Ελλάδα αφού αποφάσισα να αφήσω τη δουλειά μου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Θέλετε η καλή παρέα, θέλετε ο καιρός, κάτι πάντως δεν με κράτησε για πολύ μακριά από τον τόπο μας. Άλλωστε πάντα μου άρεσε να κάνω τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Και επειδή έτσι σκέφτομαι συνεχώς αποφάσισα να αφήσω και τη θέση ως υπεύθυνη διαιτολογικού γραφείου σε ιατρείο καθώς και να διακόψω τη συνεργασία μου με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και να ξεκινήσω το δικό μου γραφείο στον Πειραιά. Παράλληλα γνώρισα τον σύντροφο και μετέπειτα σύζυγό μου, Βασίλη, και η ζωή επιτέλους είχε πάρει το δρόμο της! Ο δρόμος όμως έκρυβε εκπλήξεις και πολλές από αυτές δεν ήταν και τόσο ευχάριστες. Είχα ήδη διαγνωστεί με αυτοάνοσο στο θυρεοειδή, τη νόσο Graves, που για πολύ καιρό με έκανε να ζω πότε σε υπερδιεγερση και πότε υποτονικά.

Παρόλο που οι φίλες μου θαύμαζαν το γεγονός ότι μπορούσα να εξαφανίσω μία οικογενειακή πίτσα μέσα σε 3 μόλις λεπτά, πιστέψτε με δεν είναι ό,τι καλύτερο να έχεις όλη τη μέρα ένα μόνιμο και διαρκές αίσθημα κόπωσης. Η αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα ήταν αναγκαίο κακό και το ονομάζω έτσι μιας και ο θυρεοειδής είναι το μεταβολικό μας κέντρο αλλά και ζωτικότατο όργανο. Η επέμβαση, αν και επιτυχής, δεν έφερε όμως τη λύση που περίμενα και η απογοήτευσή μου ήταν μεγάλη. Παρέα με την κόπωση και τις μεταπτώσεις στη διάθεση ήρθε η ακαμψία και ο πόνος στα κάτω άκρα, που στην κυριολεξία με έκανε να νιώθω ότι ο όρος «ποιότητα ζωής» έχει εφευρεθεί για άλλον πλανήτη! Αναζήτησα και εναλλακτικές μορφές θεραπείας, μιας και η κλασσική ιατρική δεν είχε αποτελέσματα (οι διαγνώσεις των γιατρών ήταν ασαφείς). Όμως, αν και η βοήθεια ήταν σημαντική, στην ουσία αποτέλεσε μία παράταση καθώς κάποιες περιόδους αισθανόμουν καλά και κάποιες άλλες όχι. Οι δυσκολίες απομακρύνθηκαν στην πιθανότητα να δημιουργήσουμε οικογένεια πράγμα που τελικά έγινε γεγονός! Περίπου 9 μήνες μετά έζησα την ομορφότερη στιγμή της ζωή μου. Ο γιος μας ήταν ένα όνειρο που έγινε αληθινό και μας κάνει κάθε μέρα να θέλουμε φτιάξουμε μία καλύτερη πραγματικότητα, ένα περιβάλλον που θα του προσφέρει όχι μόνο ασφάλεια αλλά και υγεία.

Η μεγάλη αλλαγή

Πολλές φορές τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα περιμένεις. Αυτό το καταλάβαμε από τις πρώτες εβδομάδες που ο μικρός μας διαγνώστηκε με πολλαπλές αλλεργίες. Τα σιτηρά, η σόγια (που βρίσκεται σχεδόν παντού σαν συντηρητικό), οι πατάτες, τα γαλακτοκομικά, το αυγό κ.ά. ήταν τροφές που έπρεπε να εξοστρακιστούν από το διαιτολόγιό μου αν ήθελα να συνεχίσω το θηλασμό. Εδώ, κάνω μία μικρή παρένθεση, που είναι και το νόημα όλων όσα σας έχω  μέχρι τώρα διηγηθεί. Ανέκαθεν, λόγω της ιδιότητάς μου, ήμουν υπέρμαχος του "τρώμε λίγο από όλα" και δεν απορρίπτουμε καμία τροφή από το διαιτολόγιό μας». Τώρα πιστεύω ότι ο καθένας μας είναι μοναδικός, γι’ αυτό και πρέπει συνειδητά να δίνει στο σώμα του την επιλογή του τι είναι ωφέλιμο για εκείνον και τι όχι. Ο λόγος που σταμάτησα να τρώω ό,τι ενοχλούσε το μικρό μας και συνέχισα τελικά να θηλάζω με έκανε να καταλάβω την ουσία της διατροφής και πώς αυτή συνδέεται άρρηκτα με την υγεία και τον τρόπο ζωής μας. Όχι μόνο δεν επηρέασε την ποιότητα και την ποσότητα του γάλακτος αλλά κράτησε τα επίπεδα ενέργειάς μου υψηλά, ικανά να ανταπεξέλθουν στους απαιτητικούς αυτούς μήνες. Και η απόδειξη, ή μάλλον η δικαίωση, είναι κάτι που θα έκανε εμένα και τον άντρα μου να αναθεωρήσουμε όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για την καλή διατροφή. Μόλις ξεκίνησα τη δίαιτα χωρίς γλουτένη και σιγά σιγά μείωνα τα ζωικά προιόντα αμέσως το σώμα μου δέχτηκε με τέτοια ευγνωμοσύνη αυτή την αλλάγή που μου έκανε το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε, μετά από τη στιγμή του τοκετού. Το δώρο μου? μου προσφέρε σημαντική βελτίωση στη δυσκαμψία, μείωση στους πόνους στα άκρα μου ενώ έχει εξαφανίστει η κόπωση. Έτσι, παρέχω ουσιαστικό χρόνο στο να αφιερώσω όλη μου την καλή ενέργεια στο μεγάλωμα του παιδιού μου μαζί με τον σύζυγό μου. (Ναι!! Καταφέρνω να εργαστώ και έπειτα να παίξω με τον μικρό μου, να τον ταίσω, να τον κοιμίσω, και μου περισσεύει και ενέργεια για να... γκρινιάξω και στον άντρα μου!)

To 2017 υποδεχτήκαμε με πολλή αγάπη και στοργή το νέο μέλος της οικογένειας μας:το Θοδωρή!!!smiley








   Pin it
Instagram